Skip to main content

Geschiedenis

  • warning: Illegal string offset 'files' in /home/public/sites/www.4b-borger.nl/modules/upload/upload.module on line 282.
  • warning: Illegal string offset 'files' in /home/public/sites/www.4b-borger.nl/modules/upload/upload.module on line 282.

 

De vijfde 4B

Leuke tocht. Goed te doen en meer van dit soort positieve kreten mochten wij van u ontvangen bij de finish. De vijfde 4B zit er op. De tocht voerde dit jaar door een ander bos als dat we gewend waren. Het ging door de staatsbossen van Exloo. De burgemeester oppperde op een vrijdagmorgen tijdens een kopje koffie in de kantine van brandweerpost Borger om eens door een ander bos gebied te gaan. Wij dachten toen al u moest eens weten. Op dat moment was de route min of meer al in kaart gebracht, maar moest alleen nog even aan het papier toe vertrouwd  worden. Maar aan jullie reactie in de gezellige “bovenbar” te horen was dat weer goed gelukt.

Zoals gezegd ging de route door het staatsbos van Exloo. Hier werden de teams weer naartoe gebracht door onze vrijwillige chauffeurs, maar voordat het zover was moesten er eerst aantekeningen worden gemaakt van de foto’s en nog even driftig gepuzzeld worden met de code route. Eénmaal in het bos kon men met een oleaat beginnen. In het bijbehorende stukje tekst stond ook nog een aanwijzing en dan is het toch behoorlijk lastig om op zeven gele paaltjes uit te komen. Stonden ze verstopt of zo. Door snelle interventie van de vliegende brigade werd men echter weer snel geholpen en kon men de tocht vervolgen. Op naar de landen route. Altijd lastig die contouren van een land. Gelukkig werkte het internet nog in dit bos gedeelte en kon men snel verder. Op naar de helikopterroute en door naar CP1, alwaar men een paar autobandjes moest wegrollen. En dat is nog een hele kunst. Gauw verder met de voor uit lees route. De clou in dit verhaaltje zat hem erin dat het stukje eerst gelezen moest worden, omdat er nog aanwijzingen werden gegeven die al eerder gebruikt moesten worden. Ook ging het hier voor menig team weer mis, maar door snel optreden van de vliegende brigade, werd ook hier niet veel omgelopen. Op naar de CP en de tokkelbaan. Vanaf CP 2 de fotoroute en deze waren in de kantine nog heel wit, maar in het bos leek het toch geheel anders. Weer wat speurwerk voor ons. Het scheelde dat onze neuzen goed los waren, maar dat kwam door de volgende route. Snuffelen aan een boom en achter uw neus aan tot de laserstraal en CP3 en het welbekende broodje. Dat de laser aan de andere kant van het bosje stond als dat het paadje was leverde heel veel teams de bekende straf op van 10 minuten, omdat de CP verkeerd werd benaderd. Bij de CP moest men gebruik maken van de meegekregen boompaal. In een soortement Highlandgames werd de paal weggeworpen.

Door met de reflector route en daarna de klokjes. Ook de smiley’s werden hieraan geplakt door ons alsmede de Mysterieuze code route, oftewel een touwroute in de code route. Het touw gedeelte leverde ons menig onvertogen woord op, maar ja… Het was ook wel een heel iritant stukje bos. Na het stukje touw wachten de torens van Hanoi op u. Voor menig team goed te doen, maar als het tegenzit een lastige puzzel. Door met nog een stukje code en dan over het kanaal bij CP5. Hier hingen twee touwen over het water en moest men maar zien hoe men aan de andere zijde kwam. Menig deelnemer keek hier angstig naar, maar er is gelukkig niemand met een nat pak huiswaarts gekeerd. Na de wateropdracht was men alweer in het dorp, maar nog niet op de kazerne. Nog een tweetal routes te gaan. De eerste waren de bekende bolletjes en pijltje en daarna nog de striproute. Dit leverde in het geheel weinig problemen op en kon men zich afmelden bij het crissiscentrum. Paal en letter/cijferlijst inleveren en gauw naar de “bovenbar” en hier was het al weer snel heel gezellig. Al met al weer een geslaagde 4B en daarom aan een ieder van u, graag weer tot volgend jaar op vrijdag 14 februari.Vanaf heden ook wel genoemd de   4B vrijdag.

 Tot volgend jaar en met vriendelijke groet,

 De 4B organisatie

 

 

 

 

 Verslag van de vierde 4B

 Het verslag van de vierde 4B survivalHf

De koorts is weer over op het moment dat wij dit stukje schrijven. En anders als bij de Elfstedenkoorts, die eerder in de week al voorbij was, eindigde de 4B koorts pas diep in de nacht of liever gezegd zaterdagochtend. Net als het bestuur van het Elfstedencomitee werden ook wij van alle kanten aangeklampt. “Het gaat toch wel door” was een veel gehoorde vraag. “Natuurlijk” was dan het antwoord. “Bijna niets kan ons stoppen”. Maar bij het zien van de weervoorspelling dachten wij ook wel van -10 C, dat is wel heel koud hé. Maar aan de andere kant, wij hebben met echte 4B bikkels te maken en een beetje vorst schrikt hun niet af. En dat bleek vrijdagavond ook wel, want ieder team was present.

Onder het genot van een kopje koffie werden de foto’s van de fotoroute nagetekend en toen de eerste 4B  boekjes werden uitgereikt steeg de 4B koorts tot ongekende hoogte om even later te worden getemperd. Er moest worden begonnen met zo’n vervelende code route en wat was die weer lastig. Voor enkele teams waarschijnlijk reden om slechts één persoon te laten puzzelen en de rest nog even ontspannen. Als de code eindelijk was gekraakt snel naar de taxi en op naar de start.

Vanaf de start op naar de eerste CP op de route. Het was de bedoeling om op het vennetje van de firma Queens Grass jullie een leuke wateropdracht te laten volbrengen. Maar ja, in een week waarin de rayonhoofden bij elkaar komen om een go or no go uit te laten spreken, is er bij ons ook weinig open water te vinden. Het alternatief werd al snel gevonden in een rondje priksleeën. Er werd een leuk parcours op het ven uitgezet en in dit idylisch plaatje kon door drie deelnemers een rondje worden geprikt.

Daarna snel verder en alras kon men beginnen met de fotoroute met de nagetekende foto’s. Dat de eerste twee foto’s binnen tien meter zaten gaf voor enkele teams al problemen, want men is vanaf foto 1 rechtstreeks doorgelopen naar foto 6, 7 en 8. Men miste hierdoor wel een letter, maar kon toch de tocht vervolgen.

De 3e route was een “simpele” kompasroute. Het simpele is maar tussen aanhalingstekens gezet, want zo simpel als wij dachten, was het dus niet. De route werd, net als alle andere routes die niet vanaf een CP vertrokken, aangegeven met twee reflectoren en het routenummer. So far so good. Het aflezen van een kompas bleek echter wat problemen op te leveren. Een aantal teams had hier wat problemen mee en onze mensen konden dan ook al vol aan de bak om dwalende teams weer op het goede spoor te zetten. Ook werden hierbij enkele tips verstrekt hoe een kompas af te lezen. De letter op deze route is door menig team gemist, omdat men aan het einde van het laatste ruiterpad een twintigtal meters afsneed. En ja, als één team dit heeft gedaan lijkt het in de sneeuw net of hier ook een paadje zit. Uiteindelijk bereikte men toch allemaal CP2 en kon men met de kratjes aan het stapelen.

Vanaf CP2 verder met de bolletjes en de pijltjes en daarna de smileys. Onderweg kwam men enkele letters tegen, maar de K was er door de organisatie niet ingezet. Zelf hebben wij de route ook meerdere malen gelopen en de K is door ons niet opgemerkt. Waar hij dan ook vandaan komt is ons onbekend. Straftijd is hiervoor echter niet berekend, maar wel een tip voor volgend jaar. Onze letters of cijfers hebben allemaal ook het 4B logo. Aan het eind van de smileys bleek dat men ook het bovenstaande stukje tekst goed moet lezen. Hierin stond namelijk dat tussen de smileys 5 en 6 maar 30 meter zat en dat dit geen duidelijk pad was. Natuurlijk zag men CP3 al en kwam men hier ook wel aan, echter zonder het bruggetje te hebben gezien. Bij CP3 werd men getrakteerd op een lekker broodje Bapao en kon men al etend een stukje van 40 centimeter van een boomstam afzagen. Alleen was er met die zaag iets aan de hand en keek men raar op voordat men door had dat het zaagblad omgekeert in de zaag zat. Foutje werd herstelt, gauw zagen, spijker erin, en weer door. “Op de vraag of men het ook koud had” kwam een ontkenning. “Het valt reuze mee” en weg was men weer. Op naar de striproute.

Ook in deze route was een kleine instinker ingebouwd. Op een ruiterpaadje zat namelijk een soort T splitsing, maar eigenlijk waren het twee paadjes van links. Tussen de paadje zat nog geen twee meter, maar op het “eilandje” stond zelfs nog een boom. Twee aanwijzingen konden dus worden weggestreept. Deed men dit niet kwam men bedrogen uit. Aangekomen bij het fietspad dacht men dat men hier te maken had met de “tweede” T splitsing. Dit was echter een kruising, want het ruiterpad ging rechtdoor. Voor onze vliegende brigades weer handen vol werk, maar ach ze waren er toch al. Na de rest van de strip kwam men bij CP4 en kon men even genieten van een lekker kopje warme chocomelk. Daarna konden de meegebrachte pylonnen worden geplaatst en kon men zelf in de big-bag plaatsnemen. Een rondje ouderwets zaklopen om de pylonnen.  Eigenlijk was hier wat anders gepland, maar dit konden wij jullie niet aandoen met – 10 C.

Verder maar weer. De reflectorroute. Deze werd al snel afgewerkt en was niet al te spannend, maar toen…

Het spinneweb. Er was van te voren al gewaarschuwd voor de vele sleepsporen die in het bos staan. Ondanks de voorwaarschuwing, handen vol werk voor ons. Waarom er hier een “draadje” werd gemist is voor ons nog steeds een raadsel, maar door het “draadje” te missen kwam men wel in een heel ander bosgebied uit als dat in de bedoeling lag. Zoals gezegd weer handen vol werk voor ons, maar ook hier werd een ieder weer geholpen. Liep men wel goed dan kwam men bij het mooie Lunsveen. Normaal een mooi watergebied, maar nu een mooie ijsbaan. De tocht zoals die was uitgezet ging er dan ook omheen, maar men kon de CP aan de andere kant zien en met zo´n mooie ijsvloer gaan we niet allemaal meer omlopen. Menig straftijd werd dan ook uitgedeeld door de medewerkers van CP5. De opdracht hier was om met een auto een parcoursje af te leggen. Na de opdracht rook men de finish. Nog maar drie routes te gaan.

Een rare rararoute, een stukje touwroute en de finishlijnroute.

In de rara stonden de aanwijzingen door elkaar, maar door onderweg goed op te letten moest men toch bij het touw uitkomen. Waarschijlijk werd “iets wat weerkaatst” eerder opgemerkt, want de letter A werd veel gemist. Wel kwam men dan bij het begin van de touwroute uit en werd er besloten om hiermee dan maar te beginnen. Men mocht de lampjes aanlaten uit veiligheids overwegingen. Het eerste stukje was door een zeer opeengedrongen stukje bos, maar het eind was één groot slagveld. Vele bomen waren hier geveld, waardoor de veiligheid in het geding kwam. Het eind lag bij CP6 en hier was ook de echte finishlijn getrokken. Om logistieke redenen hadden wij er nog wel een finishlijnroute aangeborduurd, maar de tijd werd stilgezet bij het verlaten van CP6. Wel was hier nog een leuke opdracht. Een knikker moest al balancerend naar het midden worden gebracht en dit viel niet mee. Dat het wel aansloeg blijkt wel uit het feit dat men het bord wel wilde overnemen c.q. huren.

Vanaf de finish werd men opgehaald met de auto en kon men in een verbouwde uitrukhal nog lekker nababbelen of nagenieten. Tevens werd men hier nog verrast op een optreden van de legendarische Blues Brothers. Uit de vele reacties en gezien het enthousiame een gigantisch succes. Jongens bedankt. En na deze enorme act bleef het nog lang gezellig bij de brandweer Borger.

 

Graag tot volgend jaar op 8 februari voor de 5e editie van de 4B. Hopelijk zien we u dan weer!

 

Met vriendelijke groet,

 

De 4B organisatie

 

================================================

 

 Hieronder het verslag van de 4B 2011

Het is weer veurbie en het was een (lood)zware editie dit jaar. De derde 4B gaat de geschiedenis in als een barre tocht. En wat hiervan de oorzaak is blijft een vraagteken. Was de tocht te lang? (12 kilometer te voet en 10 kilometer fietsen) Was het allemaal te moeilijk omschreven? Wie het weet mag het zeggen. Feit is dat de meeste teams tussen de 6 en 9 uur onderweg zijn geweest. En voor de duidelijkheid, dit is niet onze bedoeling. De tocht mag in onze beleving maximaal 6 uurtjes duren en liever nog korter, zodat er ook nog wat tijd is om rustig na te kunnen kletsen.

Hier volgt een kort verslag van de route.

Nadat in de kazerne de foto’s waren bekeken en nagetekend, kreeg men een kwartier voor de start de boekjes en kon men boven verder puzzelen. Waren deze al te moeilijk of te lang? Feit is dat sommigen hier al een uur vertraging opliepen om één en ander uit te werken. Toen men dan toch uiteindelijk op de fiets vertrok, was er al een volgend probleem. Een stukje zandweg die men over het hoofd zag en als men deze al had liep men op de tekeningen 7 t/m 11 al vast.

Dit waren een vijftal tekeningen binnen een 30 meter afstand. Waarschijnlijk iets te veel van het goede. De meeste teams gingen hier dan ook zodanig in de mist dat men over een stukje van nog geen twee kilometer meerdere uren werk had. Uiteindelijk kwam toch iedereen bij “twee emmertjes water brengen” (CP1) uit en kon men de fiets inleveren om die later weer te krijgen. De opdracht werd snel uitgevoerd en men kon verder met de striproute en aansluitend een stukje kompas. Hier gingen de meeste teams (er waren ook enkelen die deze CP niet gezien hebben of verkeerd benaderden) correct en men kwam al snel bij het “brandblusserwerpen” (CP2). Na de opdracht snel weer verder met de smiley en hamakraaltjes naar CP3 (tangram puzzle) Nu kwam het voorwerk aan de orde. De code was al door menigeen gekraakt op de kazerne en daarna de klokjes. Vervolgens het touw en toen nog even het toetsenbordprobleem, waarin nog een coördinaat was verstopt, om bij het boomkroonpad (CP4) uit te komen, alwaar een loodzware opdracht was uitgezet. Een pop moest namelijk via een toren naar boven worden gedragen en via het pad tussen de kale toppen van de bomen aan de andere kant weer naar beneden worden gebracht. De tocht tussen CP3 en 4 was geen al te lang stuk, maar technisch gezien waarschijnlijk veel te lastig omschreven. Men kreeg te veel informatie die desoriënterend werkte. Van CP 4 ging men via de hel van het noorden, reflector, oleaat en fotoroute naar CP5. Vooral de reflector werd hier ervaren als zijnde te zwaar en te lang. Ook was er een redelijk aantal foto’s op een verschillende wijze genomen. Dit schepte ook de nodige verwarring. Al met al was dit een lang, zwaar en moeilijk stuk. Na de skippybal op het bord te hebben afgevuurd kon men even genieten van een lekker broodje. Ook kon men hier de antwoorden kopen van de quiz route. Deze werden, naar onze mening, te duur bevonden, want hier werd weinig gebruik van gemaakt. Het was echter geen overbodige luxe om hierin te investeren, want ook hier ging het nodige op fout. Maar eerst werd de route vervolgd met een stukje coördinaten en dit was al te moeilijk. Meerdere teams gaven aan hier geen verstand van te hebben en moesten daarom flink worden geholpen. Niet iedereen is natuurlijk opgeleid als zijnde WVD er, waar dit een onderdeel van uitmaakt.  Toen door met de quiz en de verkeerde antwoorden. De loopafstand tussen CP5 en 6 was niet zo ver, maar toch koste dit een heleboel tijd. Toch werd ook deze CP nog door de meesten gevonden, maar eenmaal op de fiets kwam men een bordje tegen met daarop de plaatsnaam Borger. En hier is veelvuldig gebruik van gemaakt, want CP7 is slechts door 5 teams bezocht. Men was vermoeid. De koude wind was tegen met als resultaat dat men zelf ook snel afkoelde. Begrijpelijke redenen, maar voor de mensen die deze CP opgebouwd en bemenst hebben natuurlijk spijtig. Gedane zaken nemen geen keer en men kan u ook niet dwingen om hierlangs te gaan. Wel is dit natuurlijk meegenomen in de einduitslag als zodanig post gemist en opdracht niet uitgevoerd.

Zoals in de opening al is gezegd een loodzware tocht, wat bij het uitzetten ervan niet als zodanig is (h)erkend. Voor het volgend jaar wordt er gekeken om de routes iets duidelijker te omschrijven en eventueel andere hulpmiddelen in te zetten. Het is namelijk niet onze opzet om de teams langer dan 6 uur onderweg te hebben. Na ± 4 a 5 uur moet men binnen kunnen zijn om dan lekker op de lauweren te kunnen rusten.

Wel willen wij u natuurlijk weer uitnodigen voor de volgende editie van de 4B. Deze wordt gehouden op 10 februari (altijd de tweede vrijdag van februari). De uitnodigingen worden het komend najaar weer rondgezonden, maar de datum kunt u dus al vast noteren. En zoals beloofd kijken wij om het iets lichter en dus beter verteerbaar te maken.

 

Met vriendelijke groet,

 

Brandweer Borger

 

 

Kijk voor de uitslag op www.4b-borger.nl

De eerste 4B was in 2009 en hieronder volgt het verslag.

En dat alle begin moeilijk is zal uit onderstaande blijken, maar eerst willen wij een ieder danken voor de hulp en medewerking die wij in grote getale hebben mogen ontvangen. Zowel van mede brandweermensen, post Gieten, als menig buitenstaander, familie, buren, kennissen, enz…. Zonder jullie was het ons niet gelukt

Na een beetje chaotisch begin werden de boekjes met daaraan de noodenvelop en de rode draad lijst uitgereikt. In de kazerne moest men nog foto’s natekenen en kon men al beginnen te puzzelen met de puzzle- en code route. (Dat niet iedereen hiermee klaar was bleek later bij de CP2 waar men nog druk aan het puzzelen was.)

Per team werd men vervolgens naar het startpunt nabij Gieten gebracht. Dit werd als zeer positief ervaren. Hier werd het officiële startschot gegeven en kon men beginnen met de Kompasroute. Na het kompaswerk volgde  een Bolletje Pijltje route, waarbij men zelfs een pijltje hogerop moest zoeken. Dit alles was nog goed te doen, getuige de vraag die hieraan was verbonden.

Bij de digitale klok werd het al wat ingewikkelder. Rondom de steen waarop het antwoord stond van vraag 2 waren al wat teams aan het dwalen. De controleurs in het bos wist de meeste teams echter snel op te sporen en zette hun min of meer weer op de goede Smiley route. Waar de smiley naar toe keek was de goede route, maar je moest de smiley dan wel voor je laten kijken. Na de smiley route volgde de eerste CP. Hier moest men via de vierkante sporten van een hangende ladder naar de andere kant en moest 1 van de teamleden een bal meenemen. Dit viel voor enkele deelnemers niet mee. Bij de CP kreeg men ook een versnapering in de vorm van een pakje drinken, een reep chocolade en een stuk fruit.

Vanaf de CP moest je dan twee reflectoren zoeken waar je tussendoor ging om met de Striproute te beginnen. Deze route gaf weinig problemen, zodat men al snel bij CP 2 uitkwam. Via een bootje moest je hier over  het meertje varen. Tevens moest je een boomstam meenemen en aan de andere zijde ook nog een heuvel optillen. Helaas liepen hier de wachttijden nogal op, waarvoor onze excuses, maar voor enkele teams was dit ook wel een uitkomst, want de puzzels konden hier rustig worden gemaakt.

Als de boomstam was afgeleverd kon men met de Code route beginnen. Hier zat een tweede heuvel in verwerkt waar men via een leuk glad en ongelijk trapje moest afdalen. De Touw route was de volgende in de strijd en deze werd zonder noemenswaardige problemen genomen. Na het touw nog enkele Analoge klokjes en men kwam bij CP 3 en het Hooivorkdarten uit. Na de “pijltjes” te hebben geworpen kon men een lekker bakkie snert krijgen in de grote keet.

Na de snert ging men via de Puzzle- en de Foto route naar CP 4. Dat dit nog niet meeviel blijkt uit het aantal letters wat hier werd gemist, maar men kwam toch bij de Woeste Rivier uit. Hier mocht je de opdracht even goed doorlezen en daarna had je 4 minuten om droog de overzijde te bereiken. Dit gelukte niet iedereen. Echter geen nood, de tocht ging door en een ieder moest verder, al was het met een natte voet.

Helaas, hier begon de ellende. Wij als organisatie hadden een Blinde Oleaat in gedachten. En qua vorm, op het kronkelige begin na, klopte de tekening ook best, maar…

De schaal die erbij stond was 1: 6964 en moest zijn 1: 9664. Een typefout met grote gevolgen. Hierdoor werden de rekensommen die gemaakt waren waardeloos en kwam menig rekenteam hier aan het dwalen. Onze excuses hiervoor. Wij hebben de routes meerdere malen gelopen en gecheckt, maar deze fout was ons niet opgevallen. Zoals wij al begonnen “alle begin is moeilijk” en wij leren hier ook alleen maar van.

Voor de einduitslag heeft het echter geen consequenties. Er is gekeken naar de eindtijden bij de finish en naar de tussentijden bij CP 4 en de uitslag bleef min of meer gelijk. (verschil in tijden minimaal en rangschikking hetzelfde)           

Het gevolg was wel dat er slechts enkele teams uitkwamen bij CP 5. Dit was heel jammer, want de mensen die deze post bemanden hebben er een heleboel tijd en energie ingestoken om dit voor elkaar te krijgen. Na deze CP kwam men nog op een Reflector route en als laatste een stukje Kompas. Na de tweede CAP was de finishlijn getrokken en niet zoals in de boekjes stond dat men nog 2491 meter had te gaan. Men werd hier opgehaald en netjes bij de kazerne in Borger afgeleverd, alwaar een hapje en een drankje verkrijgbaar was. Het ging er al ras gezellig aan toe en al met al vond men het toch een mooie tocht die naar meer smaakte. De afstand was goed te doen en er was van alles onderweg te beleven. Al luisterend kregen wij het idee dat het naar meer smaakte en hebben het plan opgevat om het volgend jaar weer op te pakken. Bij deze nodigen wij dus een ieder die heeft deelgenomen alvast weer van harte uit om volgend jaar weer de uitdaging aan te gaan om de tweede 4B te komen lopen. Wij hebben er nu al weer zin in en zullen nog beter ons best doen om van de fouten die dit jaar erin zijn geslopen te leren en te voorkomen.

En na een eerste jaar volgt een tweede, hieronder het verslag

De tweede 4B is onder zeer barre winterse omstandigheden gelopen. Het was glad in het bos en dat is door menigeen gevoeld. De glijpartijen waren talrijk, maar gelukkig hoefden onze EHBO-ers niet in actie te komen. De tocht begon al in de kazerne. Hier waren weer enkele foto’s opgehangen. Deze konden weer nagetekend worden. Later bleek dat men hier toch niet genoeg aandacht aan had besteed en dat men dan toch wel wat problemen ondervond.

Nadat men was weggebracht naar de parkeerplaats bij ’t Nije Hemelriek werden de meegebrachte emmers afgevuld met water. Deze moesten over een afstand worden verplaatst en daarna werd er gemeten hoeveel water eruit was. Vervolgens kon de route worden vervolgt door de tekst goed te lezen. Vanaf de vlaggenmast naar het bolletje-pijltje en een kompasroute tot CP2. Hier stonden de collega’s uit Gieten jullie op te wachten met een parcours die door 1 van de teamleden blindelings moest worden afgelegd en door een 2e werden er aanwijzingen gegeven. Dit mocht alleen door bepaalde woorden en niet met links of rechts. Daarna volgden de touw en reflector route. Zover zo goed en geen enkel team in de problemen.

De quiz route was ook nog goed te doen, maar het spinnenweb zorgde voor een boel ellende. Menigeen kwam hier aan het dwalen, terwijl wij dachten dat dit niet zo moeilijk was. Loop zoals de spin zou lopen van buiten naar binnen was de opdracht. En voor de goede orde, een spin loopt over de draden en niet er tussen door. Of het hierdoor niet helemaal goed is gegaan is onduidelijk, maar in menig boekje stond een route uitgetekend tussen de lijntjes en ja…. Dan begin je te dwalen en raak je al snel uit koers. Bij CP3 bleef het dan ook verdacht stil en zijn wij als organisatie aan het speuren geslagen waar iedereen toch bleef. Op 1 team na is CP3 dan toch nog gevonden en kon men een lekker balletje gehakt verorberen. Het team dat het balletje gemist heeft is wel weer op koers geholpen echter richting CP4.

Na de opdracht bij CP3, waarbij 1 persoon een nat voetje haalde, ging het verder over een open kale vlakte. Brrrrrr… De code was al in de kazerne gekraakt en als laatste stukje de foto’s. En hier moet toch een beetje aandacht aan besteed worden, anders is dit heel moeilijk. Er staat namelijk niets in het boekje en dan kun je alle kanten op. De aankomst op CP4 was dan ook hectisch, want hier kwamen veel teams bijna tegelijk aan. De opdracht bij CP4 was simpel, doch zeer lastig. Menig eitje sneuvelde dan ook, al moet gezegd worden dat er ook teams waren die alle eieren heel lieten. (Welke kant ook al weer opdraaien om te openen) Gauw weer verder met de striproute en daarna over het heideveld op het lichtpuntje aan tot CP5. Hier met z’n allen in de big bag en al hoppend een afstandje zaklopen. Tot slot nog een paar klokjes en een aantal smiley’s tot aan de finish. Hier werd men weer opgepikt en kon men lekker nagenieten in de kazerne, alwaar het al snel een gezellige boel was op een sfeervol aangelegd terras.

Tevens wil de organisatie u er op wijzen dat de 4B een eigen hyvespagina heeft en wel:

 

4b brandweer borger

 

Hierop komen binnenkort foto’s e.d te staan. Dus meldt u aan als vriend van de 4b brandweer borger.

Rest ons nog een ieder weer te bedanken voor hun medewerking en graag tot een volgend jaar.

 

De 4B organisatie en Brandweer Borger